தஸ்தயெவ்ஸ்கியின் பிசாசுகள் நம்முடைய சமகாலத்தவர்கள். சொல்லப்போனால், அவை மிகத் துல்லியமான நடைமுறை யதார்த்தத்தைக் கொண்டுள்ளன. தீமைக்கும் நலிவிற்கும்(infirmity) இடையிலும், பிசாசால் பீடிக்கப்படுவதற்கும் (possession) சுயபகுப்பாய்விற்கும் (reflection) இடையிலும் உள்ள மறைமுகமான ஒற்றுமையே அவர் கண்டறிந்த மாபெரும் உண்மை எனலாம்.

இயற்பெயர் கோபயாஷி யதாரோ, கவிதைக்கென இஸ்ஸா என்கிற புனைப்பெயரைச் சூடிக்கொண்டார். இஸ்ஸா என்பதன் பொருள் ஒரு குவளைத் தேநீர். ஜப்பானிய ஹைக்கூ கவிஞர்களில் முதன்மை நால்வர்களான பாஷோ, போஸான், சிக்கி இவர்களுள் ஒருவராக அறியப்படுகிறார். இஸ்ஸாவின் கவிதைகள் அன்றாடம் புழங்கும் மொழியில்

நம்மால் சரியாகச் சொல்லிவிட முடிகிறது என்று சொல்லும்போதெல்லாம் தப்பாகவே முடிகிறது என்றாலும் நாம் சொல்லிவிடுகிறோம்.

நோக்குகளை மட்டுமே நம்மால் கைக்கொள்ள முடியும். நிதர்சனம் என்பது உண்மையில் நோக்குகளின்றி வேறில்லை. பூரணமானது என எதுவும் இல்லை. நாம் எல்லைக்குட்பட்ட நிலையற்றவர்கள். எளிதாகவும் இனிதாகவும் உள்ளபடியே வாழ வேண்டும் என்பதற்கும் இதுவே மூலகாரணம்.

சங்கரருக்கு முந்தைய மற்றும் பிந்தைய வேதாந்திகள், எல்லாவற்றிக்கும் ஆன ஒரே மூலமாக பிரம்மத்தை ஏற்றாலும், அவர்கள் நாம் காணும் இந்த உலகை உண்மை என்றனர். மேலும், பிரம்மத்தின் மாறுதல்களே நம் அன்றாட உண்மையாக வெளிப்படுகிறது என்றும், பிரம்மமே இவ்வுலகிலுள்ள பொருட்களின் வடிவங்களை

கபிலர் பாரிமகளிரை மலையமான் திருமுடிக்காரியின் மகன்களுக்கு மணம்முடித்து வைத்ததாக ஒரு கதையாடல் உண்டு. ஆனால் அதற்கான சான்றை கபிலரின் புறநானூற்றுப் பாடல்களில் காணமுடியவில்லை. பாரி மகளிர்க்கு ஒளவையார் மணம் முடித்து வைத்ததாகவும் ஒரு கதையாடல் காணக்கிடைக்கிறது. இப்படி பாரி மகளிர் விஷயத்தில்