ஒரு சொல் வெவ்வேறு காலங்களில் வெவ்வேறு அர்த்த அடையாளங்களோடு வாழ்ந்து, மரித்து, மீண்டும் பிறப்பெடுத்து, உருமாறித் திரிந்துவரும். நாம் அந்த இறப்புகளுக்கும் பிறப்புகளுக்கும் தொடர்பிருப்பதாய் கற்பனை செய்து, அதைவைத்து ஒரு வரலாற்றைப் புனைவோம்.
நீங்கள் என்ன சாப்பிடுகிறீர்கள், அதை எப்படிச் சமைக்கிறீர்கள், நண்பனாக இருப்பது என்றால் என்ன, பெற்றோரின் கடமைகள் எவை, நீங்கள் எப்படி கதை கூறுகிறீர்கள், நீங்கள் எப்படி ஆடை அணிகிறீர்கள், பெரியவர்களுக்கும் குழந்தைகளுக்குமான வேறுபாடுகள் என்ன, மானம் அல்லது அவமானம் எனக் கருதப்படுவது
அகழ் இணையதளத்தில் உயர்கல்வித்துறை குறித்த நேர்காணலில் தன் அனுபவங்கள்வழி இருபத்தொரு வாரங்களுக்கு விரிவான பதிலளித்திருந்தார் எழுத்தாளர் பெருமாள்முருகன். அந்நேர்காணல் மீதான வாசிப்பாக எழுத்தாளர் ஆர். சிவகுமார், முனைவர் பட்ட ஆய்வு மாணவர் பிரேம்குமார் கலந்துக் கொள்ளும் அகழின் அடுத்த இணையக் கூடுகை,
“சுடர்த்தொடீ கேளாய்!” என்றால் தமிழின் இனிமை என்று பொருள். அதன் செழுமை என்று பொருள். “சுடர்த் தொடீ கேளாய்!” என்றால் தமிழின் மூமுது பழமை என்று பொருள். திரும்பத் திரும்ப அதை “ அழகிய வளையல்கள் அணிந்த பெண்” என்று மட்டுமே
மாலை ஐந்துமணி இருக்கும். மார்கழி மாதமென்பதால் அப்போதே தெருவெங்கும் மெல்லிருள் புகைபோல படரத் தொடங்கியது. எட்டு மாத கர்ப்பத்தோடு இருந்த கமலியின் முனகல் வெளியே நின்ற சின்னய்யாவிற்கு கேட்டது. தம்பி பிறக்கும்வரை தங்கள் வீட்டில் இருக்குமாறு தாஜாபண்ணி சீனிப்பயலை கமலியின் அம்மா
நியூட்ரினோ என்பது மின்சுமையற்ற (no electric charge) மற்றும் புறக்கணிக்கத்தக்க அளவு குறைவான நிறை கொண்ட ஒரு அடிப்படை துணை அணுத்துகள் (elementary subatomic particle) ஆகும்; பிரபஞ்சத்தில் மிக அதிக அளவில் காணப்படும் அதே வேளையில், கண்டறிவதற்கு மிகவும் கடினமான
இந்நேர்காணலில் கல்விக் கோட்பாடுகள் உள்ளோடலாமே தவிர நேரடியாக அவற்றைப் பேசவில்லை. நடைமுறை சார்ந்த பிரச்சினைகளையே பேசியிருக்கிறேன். பலவற்றுக்கு எளிதாகத் தீர்வு காணலாம். கல்வி நிறுவனம் சார்ந்து முதல்வர், ஆசிரியர்களே பல மாற்றங்களை ஏற்படுத்த முடியும். அதிகாரிகளும் அரசும் நினைத்தால் பெருமாற்றம் மலரும்.
அகழின் அடுத்த இணையக் கூடுகை, நவம்பர் 14, 2026 அன்று திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இம்முறை எழுத்தாளர் பெருமாள்முருகன் கலந்துக் கொள்கிறார். அகழ் இணையதளத்தில் உயர்கல்வித்துறை குறித்த நேர்காணலில் தன் அனுபவங்கள்வழி இருபத்தொரு வாரங்களுக்கு விரிவான பதிலளித்திருந்தார். அந்நேர்காணல் மீதான வாசிப்பாக இந்நிகழ்வு நடைபெறும்.
கவிதை, அது உருவாகும் காலகட்டத்தின் புறயதார்த்தத்தை பிரதிபலிக்கவேண்டிய நிர்பந்தத்திலிருந்தும் கதையாடல்களை உருவாக்கவேண்டிய கட்டாயத்திலிருந்தும் விடுவிக்கப்பட்ட இலக்கிய உயிரியாக வாழ்ந்து வருகிறது. அதற்கு மாறாக கவிதை அதன் சிறப்பு உரிமையை பிரக்ஞையுடன் கைவிட எத்தனிக்கையில் நிகழ்வது என்ன?
மதமுற்றிய யானையை நாம் கண்டதுண்டு. ஆனால் நாணப்பட்ட யானையை கண்டதுண்டா? சண்டையில் புலியைக் கொன்று விட்டு அதே நினைவோடு தூங்குகிறது ஒரு யானை. அதன் கோபம் இன்னும் அடங்கியபாடில்லை. தூங்கும் யானை, கனவில் ஒரு வேங்கை மரத்தைக் காண்கிறது அதையும் புலியென்றே