படியிறங்கினால் தெரு ஏறினால் வீடு வீட்டினுள் கொந்தளிக்கும் குரல்கள் வீதியில் அலையும் மனிதர்கள் கொந்தளிக்கும் குரல்களிலும் அலையும் மனிதர்களிலும் ஒன்றானேன்
கெட்ட செய்தி எதுவும் வந்து சேராத ஒரு மாலை. இரயில் நிலையத்திற்குள் ரயிலுக்கும் சற்று முன்னதாக நுழையும் மழையின் மணம். கோயில் மதிலில் தன் சோர்வை சாய்த்திருக்கும் ஒரு மிதிவண்டி.
மனிதன் என்று சொன்னாலே, அவனின் சாராம்சம் மொழிதான். மனிதனைப் பிழிந்து ஒரு குவளையில் ஊற்றினால் அவன் சொற்களாகத்தான் எஞ்சியிருப்பான். எனக்கும் உங்களுக்குமான உறவு. உங்களுக்கும் உங்கள் மனைவிக்குமான உறவு சொற்கள்தான்.
கடவுள் என்பவர் உண்மை என்றும், சார்பற்றவர் என்றும் ராமானுஜர் தனது வாதத்தை முன்வைத்தார். இந்த உலகில் உள்ள ஆத்மாக்களும்(ஜீவாத்மா) உண்மையானவயே என்றாலும் அவற்றின் உண்மைத்தன்மை முற்றிலும் கடவுளை சார்ந்தது. இந்த உலகிலுள்ள எல்லா பருப்பொருட்களும், உயிர்களும் தனிஇருப்பு கொண்டவை, அவையும் பிரம்மமும்
அவளால் உருவாக்கப்பட்ட இரத்தமா அல்லது அவளை வன்முறை செய்ததால் வடிந்த இரத்தமா? இந்தக் கேள்விகளை அவள் முன் எழுப்புவது சரியானதா எனும் கேள்வி எனக்குள் வந்தது.
காட்சி மாறுகிறது நிழல் மலைகள் சாய்கின்றன இன்னொரு மலையின் ஸ்தூலத்தில் பறவைகள் அஞ்சுகின்றன விலங்குகள் மருள்கின்றன யாரோ ஏற்றிய தீபம் அணையவா என நடுங்குகிறது
இடுப்பளவு நீரில் என் உடலை விட்டுவிட்டு நான் மட்டும் இன்னும் ஆழத்திற்குச் சென்றேன். அலைகள் சிவந்தபோது திரும்பிப் பார்த்தேன் என் கால்கள் கரையிலேயே இருந்தன.
துப்பாக்கியை கொலை எந்திரமாக சமூகம் எப்படி வடிவமைத்தது? ஒரு உடலும் இன்னொரு உடலும் குறைந்தபட்சம் தொடவோ, மோதவோ தேவை இல்லாது சக்தி விரயமின்றி தொலைவில் இருந்தவாறு காயப்படுத்தவும் கொலை செய்யவும் ஒரு கருவியைக் கண்டுபிடித்திருக்கிறோம். அதை நவீனப்படுத்தியபடியும் வந்திருக்கிறோம்.
கவிஞன் என்பவன் பாசாங்குகாரன் அவன் எந்தளவு முழுமையாகப் பாசாங்கு செய்கிறானென்றால் தான் உண்மையில் உணரும் வலியைக்கூட ஒரு பாவனை வலியாக்கிவிடுகிறான். அவன் எழுதுவதை வாசிப்பவர்கள், வலியைப்பற்றிப் படிக்கும்போது, உண்மையில் உணர்வது அவன் உணர்ந்த இவ்விரண்டு வலிகளையும் அல்ல, அவர்கள் இது வரை
ஆழ்வாரைப் பார்த்ததும் சாரதியின் மனைவிக்கு அழுகை பொத்துக் கொண்டு வந்தது. அதற்கே கன்னங்களும் மூக்கும் சிவந்து போயின. ஆள் நல்ல நிறம், கொஞ்சம் ஒல்லியான தேகம். ஒரு முறை, ஏதோ ஒரு விழாவில் அவரைப் பார்த்திருக்கிறான். இப்போது இன்னும் ஒல்லியாகத் தெரிந்தார்.
என் மனதில் தங்கிய படிமம் மிகவும் எளிமையானது: தான் நேசிக்கும் ஒன்றையே, அதைச் சரியாக அடையாளம் காணத் தவறியதன் விளைவாக, ஒருவர் மனதறியாமல் சிதைத்துவிடும் ஒரு துயரச் சித்திரம்தான் அது.
அகழ் இணையக் கூடுகைகள் - 03 கவிஞர் இசையுடன் வாசகர் கலந்துரையாடல் தலைப்பு : "மலை என மாரி என" கபிலரின் சங்கப் பாடல்களை முன்வைத்து "அகழ்" இதழில் வெளியான இசையின் கட்டுரைகளை மையப்படுத்திய உரையாடல்
அறை நிறைய ஓவியங்கள். நீண்ட நாட்களாகத் திறக்கப்படாததால் அறை முழுதும் தூசு படிந்து மங்கிக் கிடந்தது. என் கைத்தடியை ஊன்றி எடுத்த இடத்தில் தூசு நீங்கி வட்டமாகத் தடம் தெரிந்தது. வெகுகாலம் கழித்து அவ்வறையில் நுழைந்தேன். மனசில் என்னென்னவோ ஞாபகங்கள் கிளர்ந்தன.